De woningmarkt in Nederland kan wel bewegen, maar dan moeten we eerst zelf bewegen
Het is niet de tijd van grote projecten op het gebied van woningbouw en kantoren. Klanten, ontwikkelaars en banken houden elkaar gevangen in een greep die nog wel even zal duren. Omdat niemand weet hoelang het nog zal duren, durft niemand te bewegen. Toch is er vraag naar ruimte. De oude werkwijzen en de nieuwe vraag zijn echter nog niet op elkaar afgestemd.
Ander (duurzaam) product:
Mensen willen zelf meer invloed op hun leefomgeving en willen keuzes kunnen maken op het gebied van duurzaamheid en milieu. Tegelijkertijd zijn we op zoek naar gezamenlijkheid en collectiviteit. Historie, uniciteit, duurzaamheid, collectiviteit, kleinschaligheid, groen hebben de toekomst. Vrij vertaald: herontwikkelen! Banken zijn heel voorzichtig begonnen om dit idee te ondersteunen. Maar ook de tradionele samenwerking tussen gemeenten en ontwikkelaars moet op de schop. De geforceerde harde scheiding tussen grondexploitatie en vastgoedexploitatie moet verdwijnen. Echte risico (en winst) deling en vooral met elkaar ontwikkelen en inspelen op de meest actuele ontwikkelingen en gebruikers daar veel meer bij betrekken. Dan is er ook kans op waarde ontwikkeling!
Andere financiering:
Ook kunnen we op een andere manier kijken naar eigendom en onderscheid te maken tussen betalen voor de woning en betalen voor de grond. Niet de traditionele erfpacht, maar de omgekeerde erfpacht: Het is voorstelbaar dat een huurder het huis huurt, maar de grond koopt. De gemeente verkoopt de kavels direct aan de gebruiker. Een ontwikkelaar/belegger levert de opstal. Een grondeigenaar krijgt dan elke 5 jaar het recht de woning te kopen. Ook voor verkoop van bestaande panden kan dit een oplossing vormen voor het financieringsprobleem. In aanvang is de financieringslast voor de consument immers veel lager!
Peter Oussoren, 30 augustus 2011
Het hele artikel kunt u opvragen via e.vanbeusekom@tenman.nl